| Tropu cosa at isfatu o at mudadus’omine chi prosighit inchietu,cando laorat semenes de apretuin cussolzas, ch’at, miseras brujadu. E a pentumas noas e antigasparet chi currat, tristu e ismarridu,si puru, bene at connotu e l’at bidu,cal’est su frutu de gherras e brigas. Però sighin, annuzos e isfidas,a cumproare fortzas e podere;ch’esserat cussu su primu doverechi maltzit in bideas presumidas. E in gherras, chi nudda ischin de paghe,che trazat innotzentes criaduras,a cumproare famine e bruturasin biddas reduidas in pedraghe. Pitzinnos chi no ischin o aprendenit’est amore o it’est su rispetu,orfanos, chentza pane e ne afetuch’a manos nudas, su nudda difenden. E atentos la viven cust’Istoriach’issos matessi, sufrinde an iscritu,e ischin chi su tempus at traìtu,dendelis solu famine e timoria. No isco si mi contat poesiasu narrer cun sa pinna astrinta in manos,cumprendo chi sun debiles e vanossos versos ch’essin da-e manu mia. Ma, no est vanu custu cundennares’est boghe chi cun ateras s’aunit,e si signales de paghe reunit,chissà, chi chelfat Deus iscultare. E siat issu, Ispiritu clementech’idat de tantas lagrimas su dolu,dendelis cussa paghe e su consoluchi deghet a ogn’anima innotzente. Franco Piga (Romana ‘SS’) su 10 de Santuaine 2009 |