| Peraulas intendo e nd’apo intesunadas in chentu limbas diferentes:peraulas allegras, innotzentes,e sabias, pesadas, importantes,puru macas o fritas, arrogantes,e ateras, chi mancu apo cumpresu. Ma b’at peraulas chi sempre m’ispantane mi tocan su coro e mil’astringhen,chi a pensare mi giughen e ispinghenin ammentos e sonos chi consolan.Peraulas ch’in mente andan e bolane acùa, cun megus, sempre cantan. Sun cussas chi piseddu ap’iscultadue manu-manu apo puru apresu,sas mezus melodias ch’apo intesufin dicios, arrejonos, poesia,e totu ischian custa limba miasa ch’in medas an poi abbandonadu. Ma como, a una a una sun torrendee dulches las intendo fentomare,peraulas chi torran pro ammentarecantu ’alet custa limba e su rispetu.Fin arrumbadas, mudas in s’isetue como a boghe manna sun giamende. Medas ammentan e, nde so seguru,peraulas chi fin fatas de mudine;cando, cun sabiesa chentza finea faeddare fin manos e caras,chi meda naraian, chentza laras,e mi fin poesia cussas puru… Franco Piga (Romana ‘SS’) su 16 de triulas 2009 |