| Tantos annos isposu sun passadosumpare a chie as tando disizadu:s’isposa, chi fidele at cunsignadusu coro in manos tuas e de Deu,pro chi benignu eserat s’impreude s’amore chi bos at abbratzados. Paris azis prosighidu in s’andarecun sos matessi intentos e disizos,paris azis carignadu sos fizoschi oe bos festan e faghen corona,est abberu sa mezus cosa ’onachi su fadu podiat presentare. Ite contan matanas chi timiasin sos tempos de fritu o sicagna,tando fin ’amas, laòre e campagnama su tempus at poi mezoradu,e in caminu t’at sempre mustradusas richesas chi tenes e tenias. Sa vida, chi oe est fata de ammentosde unu tando antigu chentza anneos,mustrat ancora dulches ingranzeoschi ti cuntentan gustu e sentidos,e nde torran sos bisos remunidoschi oramai an sensadu sos chimentos. Como ch’in pes intendes sa faladacunsidèra ch’est meda su ch’as tentu,tue chi vida as bidu e ogni inventue chi ischis cant’est diligu s’andare,ammenta chie as devidu lassarechentza fortza e istracu in sa pigada. Che tando sighi e, agiunghe ogni diea sos donos ch’as tentu naturales:as amigos, cumpagnos e fedales,muzere chi a sa domo dat calore,e fizos e nebodes, chi s’amoret’ammentan, e cuntentos dan a tie. Franco Piga.su 15 de cabidanni 2008 |