| Isco chi so che foza ch’est faladacando in s’alvure nudda l’at tratesa,s’atunzu chi l’at chelfida e pretesa,a issa l’at negadu ogni dirituchi su ’eranu aiat beneitucando fit da-e frinas carignada. Acorrada in chizones chentza essida,in terra, moliende chentza pasu,retzit da-e su sole s’ultimu ’asugiuta da-e sos bentos a disputa;cumprendet poberina chi n’est ruta,e ischit chi sa vida l’at cumprida. Ma cunsidèro ch’issa puru at dadu,nessi in umbra, friscura e in bellesacando forte, a sa nae fit muntesa,cun ateras faghinde presentadaa s’aria, a sa lughe indeoradaa sa vida chi amore l’at mustradu. Como est in terra, sola e moribunda,e torrende a sa terra nutrimentucunfirmat de sa vida s’andamentu,su chi nudda e niunu lassat biuma totu cheret, truvat, riu-riupro ch’arrivet a mares chentz’ispunda. E deo, chi pensende la cumpato,l’intendo in palas su sole atunzinutiminde ch’est pretzisu su destinu,puite issu chi pesat ogni die,s’ultimu ’asu at a dare puru a miee chentza manch’ischire ue m’agato. E che foza mi lasso bantzigarechentz’ oponner peruna resistentzia,si puru intendo fortza e prepotentziacand’ispinghet pro mi fagher partire,custu ’entu chi mi faghet timirenon chelzo chi mi ponzat a bolare. Franco Piga (Romana ‘SS’) su 18 de ’ennalzu 2008 |