Comunicatziones
A cosa Serve Registrarsi

La registrazione nell'area riservata in questo sito non offre molto, a parte la possibilità di avere a disposizione strumenti che il normale visistatore non ha, come vedere sezioni non pubbliche, la possibilità di... Leggi tutto...

Segnalazioni e Disclaimer

Segnalazioni

Nel caso in cui abbiate rilevato degli errori e/o inesattezze, segnalatelo tramite il modulo "Imbia Una E-mail" - si... Leggi tutto...

Fotografias de sos Poetas

De paritzos Poetas Sardos, sos matessi chi cuncurrene in sos Premios Literarios de Sardigna, apo fatu una regolta de fotofrafias seberadas in totu sos articulos chi... Leggi tutto...

Paginas e Articulos

Potet capitare chi un'articulu iscumparit da-e sa prima pagina. Los apo movidos pro faghere logu a sos ateros chi manu-manu benin aprontados. Cherinde, lo podides agatare in sa setzione 'Totu sos Articulos'. Si... Leggi tutto...

Ses in: Home Poesias in Rima Non fit un’adiu

PostHeaderIcon Non fit un’adiu

So passadu, guasi pro appentu,
chentz’ischire ne cando ne comente,
foltzis gai cherìa o fit in mente,
pro m’ider torra cando bi curria
in sas carrelas de sa  ’idda mia
chi sempre apo in su coro e in ammentu.
 
A passu lenu, a ora  ’e mesudie
cando miminat sa zente in caminu,
apo idu ogni carrela, ogni oturinu,
e domos chi pitzinnu apo connotu,
cun ateras, chi noas in su totu
an pius pagos annos de a mie.
 
Ma in cussas chi pro me sun antigas
e m’an signadu tota s’esistentzia,
unu mamentu, ma cun riverentzia
mi so frimmu, cherinde saludare,
mudu nende: non poto ismentigare,
ca inoghe sun sas primas istigas.
 
In su mentre, pianu sun bessidos,
che tando, cando fin fortes e bios,
e m’an porridu ammentos chi sun mios
cuddos chi man connotu e atuadu,
si puru, poi mi l’an cunfirmadu:
“Mira chi cussos tempos sun finidos”.
 
Ma totu si sun chelfidos mustrare,
calicunu astringhindemi sa manu,
ateros saludende da’ lontanu
setzidos in gianniles consumidos,
gai, comente tando los apo ’idos:
pasende pro su tantu tribulare.
 
 
 
Pius de unu m’at acumpagnadu
e ognunu cuntentu de andare,
e proende che tando a mi mustrare
cantu su tempus bene at costoidu,
su ch’in passadu, serenu at porridu,
e chi como apo torra disizadu.
 
Como l’isco chi non fit un’adiu
puite mai un’adiu est bistadu,
pagu o, meda chi siat, so mancadu,
ca una vida intrea so atesu,
ma in su coro l’apo sempre intesu
cust’amore pro su logu nadiu.
 
L’ischit Deus, inue apo a arrivire,
non lu pot’ischire ite at preparadu,
bois però, sos ch’apo visitadu,
mirade de mi poder agatare;
non manchedas, benide a mi chircare
s’esserat chi mi giamat a drommire.
 
 
 
Franco Piga (Romana ‘SS’)
su 4 de Sant’ Andria 2007.
 
 
 
 
 
 
 
 

Aggiungi commento


Codice di sicurezza
Aggiorna