| So passadu, guasi pro appentu,chentz’ischire ne cando ne comente,foltzis gai cherìa o fit in mente,pro m’ider torra cando bi curriain sas carrelas de sa ’idda miachi sempre apo in su coro e in ammentu. A passu lenu, a ora ’e mesudiecando miminat sa zente in caminu,apo idu ogni carrela, ogni oturinu,e domos chi pitzinnu apo connotu,cun ateras, chi noas in su totuan pius pagos annos de a mie. Ma in cussas chi pro me sun antigase m’an signadu tota s’esistentzia,unu mamentu, ma cun riverentziami so frimmu, cherinde saludare,mudu nende: non poto ismentigare,ca inoghe sun sas primas istigas. In su mentre, pianu sun bessidos,che tando, cando fin fortes e bios,e m’an porridu ammentos chi sun mioscuddos chi man connotu e atuadu,si puru, poi mi l’an cunfirmadu:“Mira chi cussos tempos sun finidos”. Ma totu si sun chelfidos mustrare,calicunu astringhindemi sa manu,ateros saludende da’ lontanusetzidos in gianniles consumidos,gai, comente tando los apo ’idos:pasende pro su tantu tribulare. |
Pius de unu m’at acumpagnadue ognunu cuntentu de andare,e proende che tando a mi mustrarecantu su tempus bene at costoidu,su ch’in passadu, serenu at porridu,e chi como apo torra disizadu. Como l’isco chi non fit un’adiupuite mai un’adiu est bistadu,pagu o, meda chi siat, so mancadu,ca una vida intrea so atesu,ma in su coro l’apo sempre intesucust’amore pro su logu nadiu. L’ischit Deus, inue apo a arrivire,non lu pot’ischire ite at preparadu,bois però, sos ch’apo visitadu,mirade de mi poder agatare;non manchedas, benide a mi chircares’esserat chi mi giamat a drommire. Franco Piga (Romana ‘SS’)su 4 de Sant’ Andria 2007. |