| Si mi preguntas it’est poesia,ti la poto mustrare in chentu modos,che barcas ch’an tocadu sos aprodose pasidas si ninnan in su portu,poi chi l’an finidu su trasportuin su mare de dolu e allegria. Ti nde poto mustrare sos coloresproende a nde cumprender sa fatura,puite che miraculu ’e naturasi mustrat solu in s’anima e sa mente,chi tocat e, carignat caramente,cando a issas cuntzedit sos favores. In bella forma, diligos cuntzetosassentat, pro chi sian arribbados,a unu a unu, bene seberadosa cumponner noales melodias,o naran cun amore sas majiasde sos ammentos bios e cuncretos. E pag’ateru creo de ischire,ma, cand’est personale s’argumentu,isco ch’est de sa mente s’istrumentue cun amore cheret manizadu,cando ogni versu benit delegadupro totu cunfidare e cumpatire. Est pro cussu ch’isculto e so atentupuite sempre agato cosa noain chie cun sas rimas faghet proa,de mustrare ogn’intimu segretu,un’anima e unu coro cumpletuchi tenet in su narrere ardimentu. A boltas est piantu o malumore,o est risu, cun briu e cuntentesa,nende de gioventude e de ’etzesa,poninde in campu ogni sentimentuchi si mustrat e, nobile est s’intentu,regalende mamentos de amore. Franco Piga (Romana ‘SS’) su 13 de nadale 2007 |