| Chentza pasu in s’andare, consumindesas dies, pessighinde moribundasfortunas in sas diligas ispundas,de custu mare fritu e traitorechi totu mustrat, falsu incantadore,ma costoit sas penas ch’est batinde. Ca arrivin, sas undas chentza doluchi totu trazan, lean e distruen,e cando a una a una si che fuen,pijendesi sas foltzas e s’ardore,tando arrivit s’iscuru acaidore,ma, non batit ne paghe ne consolu, Tando s’acheran, torran sas cantonesmisciadas cun sa neula e cun sonos,chi sorriende, ammentan cuddos donos,sos chi a mizas benian su manzanu,mustrendesi e gherrende ma, invanu,cun diversas bideas e passiones. tando, tando sun giaras sas rejonesde sos ch’an piantu cun aflitesa,sos chi non cheren atera richesae puru l’an iscritu e l’an cantadu;como s’ischit ch’an bidu e visitadusu cunfine de totu sas bisiones. Inue sun diversos sos valores,e nudda pagat tempus e carignoschi sa vida cuntzedit e, benignossi mustran, puru cando sa fortuna,già tzega de natura, tot’in d’unagirat sa cara e finin sos favores. Franco Piga |