| Si de unu pitzinnu su sorrisusi fit potidu endere o comporare,s’amore da-e sempre l’at detzisu:tesoro no b’at chi potat bastare. No b’at richesa chi potat pagare,su risu o sas lagrimas de piantu,su giogu e cant’ischin inventare,su chi ciarrende naran o in cantu. Sa fantasia chi faghen andare,umpare a gianas cun alas lughentes,chi mente e coro faghen bolarein mizas de sonnios innotzentes. E in su primu seriu impignu,ue est dovere trabagliu e giogu,tue mastra, che mama lassas signu,in custos coros e in custu logu. Bides Peppina, cant’amore as dadu,po nd’aer gai tantu retzidu,in su tempus ch’as tue dedicadu,e chi como serena as cumpridu. Cantos corigheddos as consoladu,a cantas gherras tue as postu fine,in cantos t’ana amadu e abratzaducun un’ afetu chi no at cunfine. Ca tue ses cumpagna, sorre e mama,de sas prendas ch’as tent’ in custodia,e de bona e sintzera as dadu fama,e gai nos restas in sa memoria, a mamas e fizos ch’an apretzadu,s’opera fata cun fide e onore,in sas dies chi inoghe as passaduponinde in custos coros su lugore. Gratzie Peppina po cantu as dadupo s’amore su briu e passentzia,ca custos pitzinnos as agiuadua crescher in sensos e in cussentzia. Franco Piga (Romana ‘SS’) su 10 de triulas 2006 |
Poesias in Rima 
A sa mastra ’e asilo Peppina Erre
Gioja su 01 de Abrile 2010 16:20 | 
| 
