| A sa muda beranu ses fuinde,pijendedi sas mezus dies miaschi ancora tenen briu, ca sun biascuddas primas bideas, sos intentosch’in mente ancora molian cuntentoscretende chi sas penas sun fininde. T’ammentas su suore, e sa matanachi tando m’as pretesu, promitindechi paghe e annos mezus fis batinde,bàrrios de promissas acansadas,sas chi fin in s’isetu ammuntonadastratesas e frimmende a malagana. Tue ischias comente fit s’annadacando m’as fatu andare in sos caminosgarrigu ’e tribulias e pidinosue naes de frutos disizados,fin tropu in altu pro esser tocados.Carchi foza però l’apo furada. Iseta, e unu pagu t’asselena,lassa ti nelza chi no fit debadas,non sun sicas sas fozas arribadas,sun bildes, ma atzenden sos ammentos,chi dan lughe e iscaldin cuddos bentoschi m’inghirian fritos sa carena. Acollas custas mias istajones,ma non cretas chi lu tima s’atunzu,e no m’as a intendere a murrunzu,mancu in sos fritos malos de ijerru,cando solu, timinde su disterruchissà chi nde cumprenda sas rejones. Trabagliu nou como mi ses dende,chen’ischire puite ne comente,mi truvas timerosu in mesu ’e zente,a lis cantare custas bonas noas,boghende a pizu sas debiles proasch’in coro m’as iscritu e sun giamende. Bae beranu, bae in santa paghe,e nara a chie m’est contende s’ora,chi mi lasset, non sò istracu ancorade custu umanu meu faghe-faghe… |