| (A Valentina, Laura e Chiara) B’at notes chi non benit su reposuca si mustran pidinos o timorias,o imbaran, suaves, sas memoriaschi a su tando mi giughen disizosu,a tempos chi innotzente e coragiosusolu conchìstas bidìa e vitorias. Tando ismarridu torrat ogni ammentu,che criaduras mansas, ma cun briu,benin a cust’ischire regadiu,a iscumbatàre ogni antigu intentua dare e a pretender su sustentufuìdu cun su tempus ’oladiu Che bentu ’iu sighin a arrivareproende a la giogare custa mente,chi istraca, como aberit e, fidentelassat chi potan bidere, a mustrarechi nudda est cambiadu in cust’andare,ma totu est onoradu e, dignamente. Lenos sos ojos de tando si serranpro chi torra s’abelzan sos de comoa mirare richesas ch’apo in domo,debiles ma, cun sa vida gia gherran,a manu tenta curren e aferransos donos ch’ana e chi totu fentomo. Ca acollos sos frutos de s’amore,ch’an batidu sos mezus sentimentos,chi lis torro in dulches apentosmudados in carignos e calorea custas criaduras, chi onoree bantu m’an batìdu, e cuntentos. Iljarit e de lughe si cumponets’aèra de cust’ateru manzanu,chi die noa mi ponet in manue de andare, truvende, m’imponet,cun Deu chi dissignat e disponetpro chi nudda andet o benzat invanu. Franco Piga (Romana ‘SS’) Santu Aìne 2006 |