| Chitulana sa mendula s’ischidate impresse fiorit e si mudat,su ’eranu signalat e saludatpuit’in tempus bonu issa cunfidat. Seberat e luego s’ammadurat,e intostende colza, bucia e chiu,’atit bonu, su frutu primariu,chi bene si presentat e figurat. Cun su sole ch’asciutat e l’iscolzat,como pronta comintzat a falare,fatu ’e su 'entu o in s’iscutinarende falat, tocat terra e s’ispobolzat. Posta in sacos o bellas canistreddaso in sas lamas cand’est isbuciada.Gai l’imprean bene innetiadae la turran in furros o padeddas, e cun tucaru mele e cun pabassa,nde faghen cunfeturas, arantzinos,amaretes, turrone e pabassinoschi giughen in sas festas passa-passa. Ma, bi ndat tzeltas chi sun colzirussase no atzetan totu s’andamentu,e in s’alvure sighin cun su ’entua bantzigare; tando a totu cussas, como las colpan cun fuste o cun canna,e paritzas atùan e cumprenden,falan e, che sas ateras s’arrendena sa sorte ch’an bidu che cundanna. ateras a su colpu essin fruscende,e atesu che ferin e si peldenin mesu ’e ’aldu o fenu si dispeldenopuru in mesu e crastos roddulende. Comintzan in atunzu a frazigaree solu babautzos si b’apentan,o sorighes las visitan e tentan a bider su chi poden rosigare. Franco Piga (Romana ‘SS’) Santu Aìne 2006 |