| Imbichende s’estrema caminera,oramai an finidu e sun partinde,sos chi oe, che mai sun sufrinde,puite non an tempus ne ispera,ultimos testimonzos de un’erachi los at bidos bios e currinde. E l’an bidu su tempus avantzende,porrinde su chi tando fit cuntzessu,cando, sempr’isetende su progressufatu ’e crabas, belveghes o, tzapende,an cantadu, messende e suerendein sas mindas ch’aian in possessu. Como isetan chi passet s’ultim’orainghiriados de fritu e ammentos,mirende cuss’aera, ch’a momentospintat frommas chi lughidas, ancoralis mustran sa bellesa incantadorade sa vida e, noales argumentos. Ma sighit custu tempus, coizendesu ’e tando, faghindesi su logua giogadores de su matessi giògu,chi fortes curren, ma, ismentighendechi non tardat, ca già est arrivende,su chi si giughet risu e disaogu. E in s’andare paret chi non contetcantu si segat bochit o distruet,non contat s’in s’ismentigu che ruetogni regula e, pagu si cunfrontet,antzis, paret chi finat e tramontetsu passadu, chi acua si che fuet. Franco Piga (Romana ‘SS’) maju 2006 |