| Paraulas iscritas, o cantadas,legidas, nadas, graes o brullanas,bonas e malas, paraulas vanas,sintzeras, giàras, nobiles, sensadas,opuru macas, sàbias, pensadaspro cunfortu, paraulas umanas, chi signalan tristura o allegria,disisperu, isperantzia e amore,chi cussizan o, naran de doloreo de fele, ispreju e disania,de saludu de morte e maladia,de cuntentesa, briu e bonumore. Ca totu at in podere s’arrejonu,cumpostu de paraulas, chi giogancun s’anima e su coro, ue nde ’ogane mustran, totu su malu o su ’onuinie remunidu e, ogni donuchi istradan, contivizan e assogan. Puite in sas paraulas s’assentatogni arte e antiga connoschentzia,e gai faghet sa moderna iscentziachi sa vida mezorat, alimentat,e totu sas dutrinas argumentatcun sabia e pretzisa elocuèntzia. A boltas servin puru a cundennare,o dan perdonu, paghe e piaghere,sun nadas pro pregare o pro dovere,pro adduire e, puru a cumandare.Bi nd’at duas chi cherzo fentomare,ch’an potidu e ancora an su podere, sun sas primas ’intradas in rodeuchi niunu at intesu, e non podiat,nadas ch’ancora nudda si moviat,antigas cantu s’universu intreu,paraulas bessidas da-e Deuchi tando At ordinadu: “Totu Siat…” Franco Piga (Romana ‘SS’) Abrile 2007 |