| Sun dies de progressu e de apentos,ma paret no impoltet su decoro,tempos chi ponen pedras intro ’e coro,cun viscios e disizos, cun intentoschi pagu logu lassan, pro ammentosde fieresa, onestade o bonugoro. L’an bene signaladu su caminu,cun giagas chi no aberin a s’imbesse,pro chi solu s’avantzede e impresse,apetighende tzegos su terrinu,ue semidas marcan su destinu,de chie curret pro solu interesse. Ma a tie, chi de pagu ti cuntentas,ti bastat su lugore ’e su manzanu,o unu fiore naschidu in beranu,o de su tempus sas graes imprentas,ca cun issas, serenu oe t’ammentas,cando a sa vida porrias sa manu. Ti bastat unu sorrisu ’e pitzinnu,o sas fozas chi falan chentza pesu,e su entu chi las trazat atesu,unu carignu ’e muzere, unu tzinnuamigu, o unu sonu, unu tintinnu,sa paghe ch’intro ’e coro t’as muntesu. Cun sa bertula boida as a andare,in su mamentu chi t’ides giamadu,nudda as peldidu ca nudda as lassadu,e cun su coro in manu as a mustrare,sas richesas ch’as potitu incunzare.Tando as a narrer: deo apo amadu… Franco Piga (Romana) Cabidanni 2006 |