Comunicatziones
A cosa Serve Registrarsi

La registrazione nell'area riservata in questo sito non offre molto, a parte la possibilità di avere a disposizione strumenti che il normale visistatore non ha, come vedere sezioni non pubbliche, la possibilità di... Leggi tutto...

Segnalazioni e Disclaimer

Segnalazioni

Nel caso in cui abbiate rilevato degli errori e/o inesattezze, segnalatelo tramite il modulo "Imbia Una E-mail" - si... Leggi tutto...

Fotografias de sos Poetas

De paritzos Poetas Sardos, sos matessi chi cuncurrene in sos Premios Literarios de Sardigna, apo fatu una regolta de fotofrafias seberadas in totu sos articulos chi... Leggi tutto...

Paginas e Articulos

Potet capitare chi un'articulu iscumparit da-e sa prima pagina. Los apo movidos pro faghere logu a sos ateros chi manu-manu benin aprontados. Cherinde, lo podides agatare in sa setzione 'Totu sos Articulos'. Si... Leggi tutto...

Ses in: Home Contos Totoi

PostHeaderIcon Totoi

Indice
Totoi
Pagina 2
Pagina 3
Totu sas Paginas

 Franco Piga su 2 de maju 2006. 

A oijos serrados e chenza si movere , Totoi est chirchende  de cumprendere ite nde l’at ischidadu. Unu entigheddu, apena un’alidu, est banzighende sas fruas de elighes e  suelzos, chi in cussa notte serena de triulas sun lampizende suta sa luna. Unu  cucumiau, finida sa catza, est giamende sa cumpagna chi, cun su matessi sonu chi l’at batijada, rispondet dae cudd’ala a riu. Totoi chentza atuare sonos connotos, sempre a oijos tancados ma a orijas paradas, isetat chi su rumore si repitada. Sa manu destra astringhende su fusile chi che amigu fidadu, giughet sempre a costazos.

Poi l’intendet: passigheddos lebios subra su fenu sicu. Tando aberit sos oijos,  già movinde a cuss’ala sa canna ‘e su fusile. A pagos passos dae sa pelcia in sa roca inue fit dromminde, majigheddas de mudeiju, lu costoini a chie est pighende, eretu a ue est’issu. Totoi isetada ancora. Cando acollu !. Comente idet s’umbra, cun unu brincu si pesat reu e cun su fusile paradu, narat: “frimmu igue !”.

Niunu !, o assumancu, niunu de timere. Est unu matzone, betzu, unu pagu ispilidu, oramai custrintu a furare inue no bi cheret ne balentia e ne lestresa, che su  pagu pane e su biculu de colzolu siccu de casu ilveghinu arribadu in sa ‘tasca’ mastrina, fata cun pedde contzada e bene cosida cun corrias ammoddigadas cun s’ozu seu. A sa oghe, su matzone cun unu brincu girat de palas e fuidi, lestru che lampu, inghiriende majas e arvures e in unu mamentu iscumparit a sa vista. Totoi, cun su coro chi paret nde cherfat brincare dae petorras, abasciat s’arma e cun sa mente ancora in abolotu, pensat: “Puite fues… no t’abizas chi so reduidu peus de te…famidu, assuconadu e solu ?”.  

Oramai ischidadu, mancu proada a torrare a drommire. Tra un’ ora est die, tantu alet de nde pijare sa cosa e comintzare a andare. Nde coglit sa caldada chi prendet cun duas corrias a sa tasca, controllat chi s’ampulla ‘e s’abba siada bene serrada e che la ponet intro, si etat a coddu su pagu bagagliu, e leadu fusile e cartucera, partidi.

Leat sa falada, sa chi primu at bidu su matzone assuconadu currinde che-i su entu. Brincadu unu muru a sicu, arrivit a su giampadolzu  e si frimmada. Controlladu bene su logu e siguru chi in giru no b’at anima ‘ia,  passat su riu. A passu lestru, chentza si frimmare unu mamentu, in pagu piu de un’ora, cando su sole est comintzende a bessire, Totoi est già a giaru a bidda. Dae tesu idet sa tzente comintzende a si movere. Sos pius sunu massajos chi si sun preparende po messare. Intendet sas boghes de omines e pagios già bacanende chi si giamant unu cun s’ateru. Intendet su risu de feminas e piseddas. Calicunu già comintzada a si ponner in caminu. Totoi, chircat de distinghere sas pessones, ma puru si oramai est die fatta, no resessit a bider si Maria, sa sorre, est già in caminu.

Mezus chi mi che cole”, pensat, “s’apuntamentu est suta s’elighe acultzu a sa rocca ‘e s’abe”. Lestru torrat a partire, e in una mes’oreta est arrivadu. Ponet sa tasca in terra, e arrumbadu su fusile a s’elighe si li setzidi aculzu. Isetende sos messadores li enin in mente sos annos passados tribagliende in campagna, cando issu puru, comente sos piusu in bidda, fit unu massaju, ortulanu e puru pastorigaiat sas pegas berveghes, chi su babbu l’aiat lassadu primu e morrere. Ateros tempos, un’atera vida.



 

Aggiungi commento


Codice di sicurezza
Aggiorna